|
Ogród Saski
(według
przewodnika krajoznawczego Warszawa - 1937 r.)
Do użytku publicznego oddany został już w 1727 r.
(kamień pamiątkowy z 1927 r. naprzeciwko stawu pod wieżą
ciśnień). od tego czasu wielokrotnie przekształcany,
utrzymał jednak w stanie niezmiennym główną aleję,
wysadzaną starymi z górą 200-letnimi kasztanami. Wzdłuż
tej alei rozmieszczona jest większość posągów z
piaskowca z I-ej poł. XVIII w., charakterystycznych dla
ówczesnej dekoracji parkowej: symbolizują one pory roku,
poszczególne dziedziny nauki i sztuki oraz przedstawiają
niektóre postaci mitologiczne (restaurowane w I pół. XIX
w. przez L. Kaufmanna, po 1920 r. przez J. Biernackiego
i J. Jakubowskiego).
Przy fontannie znajduje się. kompas kamienny
popularnego w Warszawie w I poł. XIX w. miłośnika
astronomii, Antoniego Magiera.
Park zajmuje powierzchnie. 15,1 ha. i założony był w
stylu francuskim, w 1816 r. zmieniono go na angielski.
Wśród 130 gatunków drzew i krzewów znajduje się w parku
pewna ilość gatunków rzadkich.
Dekoracja kwiatowa bardzo bogata. Niemałą ozdobę parku
stanowi sadzawka, nad którą rosną piękne, 150-letnie
topole balsamiczne. Za stawem, obok wejścia od ul.
Alberta I, pagórek z ładną dekoracją drzew iglastych,
liściastych i krzewów. Na szczycie pagórka dawna wieża
ciśnień, wybudowana w 1854 r. (arch. Marconi), w
kształcie świątyni z Tivoli.
Ogród ma dwa place zabawowe dla dzieci: większy o
powierzchni 0,8 ha. od strony ulicy Żabiej, oddany w
1899 r. Komitetowi Ogrodów Dziecięcych im. Raua i
mniejszy o powierzchni 0,4 ha. urządzony w 1925— 26 r. i
uzupełniony zbudowanym przez T-wo Higieniczne w 1932 r.
basenem do kąpieli.
U wylotu ul. Alberta I — teatr Letni, drewniany budynek
wzniesiony w 1871 r. W sąsiedztwie Żelaznej Bramy
znajduje się Palmiarnia miejska, a za nią cieplarnia,
inspekty i dom zarządu ogrodów miejskich. W głębi zaś
dawny pawilon wód mineralnych (arch. H. Marconi — 1864
r.).
W maju 1921 r. na obiedzie żołnierskim Marszałek J.
Piłsudski wygłosił tu przemówienie, co w najbliższym
czasie będzie upamiętnione tablicą, umieszczoną w
miejscu przemówienia.
W 1936 r. ze względów komunikacyjnych przeprowadzono
przez ogród ulicę od Marszałkowskiej do pl. Żelaznej
Bramy. |
