|
dzielnica |
osiedle |
|
Biała,
Chłodna, Chmielna (nr 98-134),
Ciepła,
Dobrzańskiego,
Elektoralna (nr 24-28),
Grzybowska,
Al.Jana Pawła II, Al.Jerozolimskie,
Kotlarska,
Krochmalna,
Łucka,
Miedziana,
Ogrodowa,
Pańska, Pereca, Platynowa, Prosta, Sienna,
Al."Solidarności", Srebrna, Śliska, Towarowa,
Twarda,
Waliców,
Wronia, Złota, Żelazna. |
|
 |
historia ulicy |
|
|
|
Ulica idąca od pl.
Grzybowskiego do Miedzianej. Odcinek dawnego
traktu Krakowskiego prowadzącego od
Senatorskiej, Żabiej i Granicznej do Drogi
Grójeckiej. Przecinała ona ukośnie role folwarku
starościńskiego i role miejskie, a od połowy
XVII w. - jurydykę Grzybów; biegła częściowo po
grobli, wśród podmokłych terenów, dlatego
otrzymała nazwę Twarda. W połowie XVIII w. jako
ulica dochodziła do Świętokrzyskiej, dalej
biegła jako droga; zabudowa ograniczała się
wówczas do kilkunastu domów. Ok. 1770
przedłużona została do wałów i rogatek
Jerozolimskich. W końcu XVIII w. zabudowa T.
składała się z pałacu Gutakowskich, 5 kamienic,
5 małych domów murowanych, 24 dworków
drewnianych, gorzelni, młyna i jatek. Domy te
stały wśród ogrodów i pól. Ok. 1823 ulicę
uregulowano, a końcowy odcinek wpuszczono w
okrągły plac utworzony na końcu Al.
Jerozolimskich przy rogatkach. Zwarta zabudowa
kamienicami znajdowała się przy pl. Grzybowskim
i przy ul. Ciepłej.
Ok. 1845 T. została odcięta od Al.
Jerozolimskich torem kolejowym, ok. 1855 przy T.
wybudowano kilka kamienic. W l. 1864-1866
położono bruk z kamienia polnego. W końcu XIX w.
na miejscu dawnej drewnianej zabudowy i ogrodów
na całej długości powstała zwarta zabudowa
murowana. Ulica miała charakter handlowy i była
w znacznej mierze zamieszkała przez ludność
żydowską; pod obecnym nr 6 wzniesiono synagogę,
istniejącą do dziś. Ok. 1909 przez T.
przeprowadzono tramwaj elektryczny.
31 grudnia 1943 w domu pod obecnym nr 22 odbyło
się pierwsze posiedzenie tajnej Krajowej Rady
Narodowej; stąd powojenna nazwa ulicy. W 1944
zabudowa została w przeważnej części zniszczona.
Nowe budownictwo, to osiedla mieszkaniowe
„Miedziana" (arch. Z. Stępiński) i „Mariańska"
(arch. arch. W. Piotrowski, H. Lewicka).
(Eugeniusz Szwankowski.
Ulice i place Warszawy. PWN. Warszawa 1970 Wyd.
II uzup. i popr.)
Z
doświadczeń publikującego te wiadomości wynika,
ze lepiej pamiętać na tej miłej ulicy sklep
wędkarski istniejący tu od kilkunastu, jeśli nie
kilkudziesięciu lat, niż historyczne kłamstwa o
roli PPR w budowie odrodzonej Polski i spotkaniu
tu podobno odbytym z Bolesławem Bierutem - czego
wynikiem miało być powstanie efemerydy pod nazwą
Krajowa Rada Narodowa. |
|
|
|
|
