Reklama, informacja.
Warszawska strona, o warszawskich  ulicach, zabytkach, firmach, sklepach, restauracjach, galeriach i warszawskich ciekawostkach.

abc.warszawa@gmail.com      abc@warszawska.info

Firma

Reklama - Cennik

Spis ulic

Anielewicza, Barona, Burakowska, Elbląska, Gibalskiego, Karolkowa, Kolska, Kozielska, Leszno, Mireckiego, Młocińska, Młynarska, Ostroroga, Ostrowiecka, Okopowa, Piaskowa, Powązkowska, Słodowiecka, Szamocka, Tatarska, Żytnia.

1850 rok - litografia M. Fajansa wg. rys. A. Matuszkiewicza

Ulica idąca od zbiegu ulic Młocińskiej, Dzikiej i Okopowej w kierunku północno-zachodnim do ul. Libawskiej w Izabelinie, stanowi przedłużenie Dzikiej. Dawny trakt polny uregulowany na odcinku początkowym (zaczynając od wałów z 1770) w końcu XVIII w., i obsadzony na tym odcinku do wsi Powązki podwójnym szpalerem drzew. Droga prowadziła z Warszawy przez wieś Powązki, obok słynnego założenia ogrodowego Izabeli Czartoryskiej z 1771, do folwarku Parysów, zwanego też Paryżem. W 1790 przy początkowym odcinku drogi w pobliżu wału założono cmentarz Powązkowski i wybudowano w l. 1791/1792 niewielki kościół pod wezwaniem św. Karola Boromeusza. W końcu XVIII w. drogę nazwano Powązkowską lub Powązkową.
W 1794 zniszczono w znacznej części Powązki Czartoryskich; przy trakcie P. wybudowano system umocnień w postaci 16 baterii z 24 działami. W czasie oblężenia Warszawy przez wojska pruskie i rosyjskie na Powązki skierowane zostały 26 i 28 sierpnia 1794 silne uderzenia wojsk pruskich. W pierwszym dniu zaciekłych walk po stronie polskiej dowodził ks. Józef Poniatowski, w drugim - gen. Henryk Dąbrowski.
Ok. 1818 przy P. urządzono obszerny wojskowy obóz letni dla dwóch dywizji piechoty nazwany Powązkowskim, a po stronie południowo-zachodniej - drugi obóz dla artylerii. Ok.1820 P. otrzymała bruk szosowy; w tym czasie ulica prowadziła do fabryki tabacznej w Powązkach. Wieś Powązki składała się w 1831 z ok. 10 domów murowanych i przeszło 20 drewnianych. W pobliżu dawnego ogrodu Czartoryskich, koło miejscowości Czarny Dwór, na drodze P. znajdował się most nad dość szerokim kanałem. Od połowy XIX w. przy P. znajdowały się liczne wytwórnie kamieniarskie nagrobków i pomników nagrobnych. W 1875 droga P. została przecięta linią kolei obwodowej. W tym czasie w obozie wojskowym wybudowano koszary i składy wojska rosyjskiego. W drugiej połowie XIX w. cmentarz został kilkakrotnie rozszerzony, ustawiono tu wiele okazałych pomników grobowych; w 1. 1891-1898 kościół rozbudowano (arch. J. Dziekoński). Ok. 1909 przez P. przeprowadzono linię tramwaju elektrycznego do cmentarza. Za cmentarzem Powązkowskim przy Tatarskiej założono niewielki cmentarz muzułmański. W 1912 przy P. założono cmentarz Wojskowy. Na terenie wsi powstało miasteczko Powązki, składające się z licznych, przeważnie drewnianych domów; w 1916 Powązki zostały włączone do Warszawy.
W 1. 1919/1920 cmentarz Wojskowy znacznie rozszerzono; na cmentarzu Powązkowskim za katakumbami założono ok. 1926 Aleję Zasłużonych, w której pochowano wielu wybitnych działaczy, artystów, uczonych i pisarzy. Ok. 1930 przy skrzyżowaniu P. z linią kolejową zbudowano wiadukt i linię tramwajową przedłużono do cmentarza Wojskowego. W l. 1939 i 1944 zabudowa P. została w większości zniszczona; zniszczone zostały domy między Młocińską i torami kolejowymi oraz zabudowa dawnego miasteczka Powązki między Elbląską i Połąską.  (Szwankowski. Ulice i place Warszawy).