501 153 348

Wąski Dunaj 8, hip. 135, kamienica Dzianottiego, Salvator, Pod Chrystusem. Pierwotnie dom drewniany, własność rzemieślników, m.i.: 1473-8 Mikołaja Wansa, krawca, przed 1505 rodziny Oszustów, szewców, po 1505 Grzegorza, bednarza, 1508 Mikołaja Śliwki, od 1509 Jana Pącherka, słodownika, 1567 Marcina Opieniek, przez którego 1604 sprzedany Maciejowi Jemioło. Od jego zięcia, Wojciecha Zilickiego (Zylicki), kupiony przez Jakuba Gianottiego (Dzianotti), kupca winnego, serwitora królewskiego, rajcę, burmistrza, który 1632 wzniósł kamienicę w formie zasadniczo zachowanej do dziś. Następni właściciele m.i.: ok. pół. w. XVII Stanisław Baryczka Mł., rajca, wójt, sekretarz i owiesny królewski, później podstoli czernihowski, ok. 1669 sukcesorzy Fogta (Fochta), 3. ćw. w. XVII - ok. 1754 rodzina Mynychów, 2. poł.w. XVIII Adam Offmański (Hoffmański).

Być może wówczas rozbudowana o niepodpiwniczoną izbę tylną i oficyny; 1790 dwupiętrowa od frontu, piętrowa w części podwórzowej, z drewnianą klatką schodową przy elewacji tylnej. W. XIX-XX częste zmiany właścicieli, należała m.i. do: Jachimowiczów, Skrońskich, Widerskich, 1881-1918 Siemiatyczów, ok. 1920 Władysława Kazańskiego, od 1930 Wyszyńskiej, 1945 Mścisława Modzelewskiego.  Po zniszczeniach 1944 zachowane: ściana od kamienicy nr 10, boczne części fasady, z portalem, i attyki, piwnice i parter ze sklepieniami. Odbudowana 1953-4 wg proj. Anny Boye-Guerąuin, z niewielkimi zmianami w stosunku do stanu sprzed 1944 (m.i. zlikwidowano zewnętrzną klatkę schodową przy elewacji podwórzowej oraz oficyny, przywrócono drugie okno w izbie przedniej na parterze, na attyce ustawiono obelisk w miejsce figury Chrystusa, wzbogacono gzyms wieńczący). Trzykondygnacjowa, trzy traktowa. Piwnice z 1632, półtoratraktowe, z podziałem wzdłużnym przedniego, głębszego traktu. W parterze, po prawej, sień ze sklepieniem kolebkowo-krzyżowym o drutach podkreślonych wałkami, wspartym na płaskich kroksztynach, po lewej sklep nakryty kolebką z lunetami; w trakcie środkowym węższy przechód na podwórze.  Fasada trzyosiowa pokryta figuralnym i geometrycznym sgraffitem wyk. 1954 przez Zofię Kowalską i Mirosławę Karpińską.