|
 |
Wąski Dunaj 6; hip. 134, kamienica Łukaszewska,
Sędzikowska.
Dom drewniany wzmiankowany 1482 jako własność Aleksandra
Jaczkowskiego, następnie od 1507 Stanisława Bródki,
cieśli, w 1540 Jana Jantasa, malarza, którego syn
Baltazar sprzedał go Bartłomiejowi Babskiemu, pisarzowi
ławniczemu. Kolejni właściciele: od 1581 Stanisław
Słowik, krawiec, od 1591 cech krawców, 1601 Maciej
Buczkowski, ok. 1612 Stanisław Gosz. Kamienica
wzniesiona przed 1659, zapewne jako piętrowa,
podpiwniczona. Następni właściciele m.i.: Jan potem
Tomasz Małyszkowie, Łukaszewski, Sędzik, piekarz, w
końcu w. XVII Franciszek Bochenkiewicz.
Przebudowana zapewnew pierwszej połowie w. XVIII przez
ówczesnego właściciela Burzyńskiego, cześnika
bracławskiego (wzmiankowanego jeszcze 1754); wówczas
prawdopodobnie nadbudowana, 1743 czterokondygnacjowa,
trzyosiowa.
W drugiej połowie w. XVIII w posiadaniu Wojciecha
Messinga, krawca, potem jego spadkobierców.
W. XIX-XX częste zmiany właścicieli m.i.: ok. 1832
Antoni Michalski, 1852-62 Ludwik Schreiber, 1900-18
Judka Kweksilber.
1920 przebudowana i połączona z sąsiednią (zob. ul.
Wąski Dunaj nr 4).
Po
zniszczeniach 1944 zachowane piwnice i część fasady,
rozebrane 1953. Obecna kamienica wzniesiona 1953 wg
proj. Anny Boye-Guerquin, z nawiązaniem do fasady sprzed
1920, nowo projektowaną bryłą (obniżona o jedną
kondygnację i skrócona o tylny trakt) i wnętrzami. -
Trzykondygnacjowa. |
|
Fasada trzyosiowa; w
parterze, oddzielonym gzymsem kordonowym, odtworzony (?)
portal kamienny zamknięty półkoliście; w jego nadświetlu
krata w. XVIII (?), przeniesiona być może z innego
budynku. Wyższe kondygnacje, boniowane na narożach, z
oknami w profilowanych obramieniach, na I p. na osi z
trójkątnym przyczółkiem a po bokach z gzymsami, na
wolutowych kostkach. |
