|
 |
Wąski Dunaj 10 |
|
 |
Wąski Dunaj NR 10, hip.
136, kamienica Rokicińska, Szewców, narożnik
Szerokiego Dunaju. 1509 wzmiankowany dom Michała
Rokitki, cieśli, kupiony przez Białka, muratora, ok.
1594 dom Kulkowski (lub Klukowski) w posiadaniu
Stanisława Kolakowskiego, doktora filozofii i
medycyny. Pocz. w. XVI wzniesiona kamienica
murowana, prawdopodobnie piętrowa, z fasadą od
Wąskiego Dunaju i podwórzem od Szerokiego,
wzmiankowana 1617. Spalona przed 1618 i sprzedana
cechowi szewców, odbudowana. W 2. pół. w. XVII lub
l. pół. w. XVIII przebudowana i przedłużona na całą
głębokość działki; 1743 trzykon-dygnacjowa, z
trzyosiowa fasadą i ośmioosiową elewacją od strony
Szerokiego Dunaju. Od pocz. w. XVIII ponownie w
rękach prywatnych, m.i.: 1705 Walentego Sitowskiego,
1743 Jana Chryzostoma Kostrzębskiego (Kostrzembskiego),
doktora medycyny (na parterze cały czas mieściły się
jatki szewskie). 1782 gruntownie przekształcona z
nadbudową o jedną kondygnację i wprowadzeniem
jednolitego wystroju obu elewacji. 1799 kupiona od
Jana Duponta ponownie przez Zgromadzenie Szewców
Warszawskich, których własnością do chwili obecnej.
1869 remontowana.
Po zniszczeniach 1944
zachowane piwnice i elewacje do gzymsu wieńczącego.
Odbudowana 1949-54 wg proj. Tadeusza Żurowskiego, z
zachowaniem elewacji częściowo przemurowanych z
niewielkimi zmianami detalu, nowo projektowanymi
wnętrzami (z zachowaniem układu
parteru). Czterokondygnacjowa. W sklepionych piwnicach
ściany frontowa i boczna (od strony nr 8), na
głębokość dwóch przednich traktów, gotyckie, w. XVI.
Na parterze, po prawej, sień na całą głębokość
budynku, wzdłuż niej pomieszczenia w wielu traktach.
Elewacje klasycystyczne, rozwiązane podobnie,
wsparte skośnymi skarpami. Fasada trzyosiowa, z
boniowanym przyziemiem i pionowymi pasami ujmującymi
przęsła oraz płaskimi opaskami na wysokości ław
okiennych; dwa prostokątne otwory wejściowe
zwieńczone trójkątnymi przyczółkami, takiż
przyczółek nad środkowym oknem I p.; okna w
profilowanych obramieniach, na I i II p. z gzymsami;
silnie występujący gzyms wieńczący.
|
|
Elewacja od strony
Szerokiego Dunaju ośmioosiową, z pionowymi
płycinami (pierwotnie wklęsłymi, dziś wypukłymi) między
przęsłami oraz z opaskami kordonowymi; okna wyższych
kondygnacji i gzyms wieńczący analogiczne jak na
fasadzie. Obie elewacje pokryte geometrycznym i
figuralnym sgraffitem, wyk. 1954 przez Jana Zamoyskiego
(m.i. sceny z warsztatów szewskich). Dach trójspadowy. |
|
|