|
 |
Rynek nr 29, hip. 47,
kamienica Gizińska (Sakresowska). Wzniesiona przed 1442,
kiedy to wzmiankowana jako własność Andrzeja Grabskiego
sprzedana Maciejowi Haftarzowi. Od 1444 w posiadaniu
Andrzeja Kazuba, następnie od około połowy w. XVI
patrycjuszowskiej rodziny Gizów, przez których
przebudowana na przełomie w. XVI i XVII. W 1670
trzypiętrowa, trzytraktowa. Po 1671 własność
Skrzeczkowiczów, następnie ok. 1743 Barbary z Sakresów
Mockowej, żony malarza Jana Samuela Mocka. W połowie w.
XVIII przebudowana, wraz z oficyną tylną, z tego czasu
m.in. fasada. Od drugiej połowy XVIII w. częste zmiany
właścicieli: m.in. 1754-88 Ignacy Ludwik Nowicki,
metrykant koronny, 1788-1846 Józef i Anna Filipeccy oraz
ich spadkobiercy, ok. 1849 Edward i Maria Boehle
(wówczas połączona na II p. z kamienicą nr 27), 1908-13
Zofia Bogusławska, ok. 1920 Józef i Helena Chmielińscy
(wówczas częściowo remontowana, m.in. portal główny),
ok. 1929 Teresa Gruszczyńska. 1928 polichromię fasady
wyk. Zofia Stryjeńska.
Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice i fragmenty
murów przyziemia z portalem. Odbudowana 1951-53 wg proj.
Waclawa Podlewskiego, z zachowaniem ocalałych reliktów,
odtworzeniem bryły i fasady sprzed 1944, zachowującej
wygląd z połowy. w. XVIII, z nowo projektowaną elewacją
tylną i wnętrzami. - Czterokondygnacjowa, trzytraktowa
(wnętrza połączone z kamienicą nr 31). Na wyższych
kondygnacjach poilichromia (martwe natury i amorki) wyk.
1953 przez Zofię i Romana Artymowskich. Dach z
trzyokienną latarnią.
Siedziba Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. |
