|
 |
Rynek nr 24 hip. 58, kamienica Skwarczyńskich (Busserowska,
Ziembowiczowska). 1496-8 wzmiankowany dom Jerzego
Landekera (Landecker) Frycza (Fricz, Fritcz, Friczowicz),
kupca, rajcy. Kamienica wzniesiona w. XV/XVI, zapewne
jako dwutraktowa, z piwnicami przykrytymi stropami;
pierwszy raz wymieniona jako kamienica 1541, kiedy po
Stanisławie Cuszibicie (Kuszibit) przeszła w ręce jego
zięcia Jerzego Filipowicza, przewoźnika, kupca.
Prawdopodobnie przez niego przebudowana (1569 nazywana
Przewoźnikowską); wówczas w piwnicach wprowadzono układ
trzytraktowy przez poprzeczny podział przedniego traktu
oraz założono sklepienia. Od 1569 w posiadaniu rodziny
Weyssów (Weisz), piekarzy i miodowników, przez których
remontowana po 1599. W 1608-32 (?) własność Łukasza
Bussera, burmistrza, przez którego przebudowana. Ok.
poowy w. XVII w rękach Jana Ziembowicza, rajcy, wówczas
zapewne dwukondygnacjowa, z jednym sklepionym
pomieszczeniem na parterze, czterema izbami oraz stajnią
w podwórzu. Przed 1743 nadbudowana do czterech
kondygnacji z latarnią na dachu i nowym wystrojem
fasady, być może przez ówczesnych właścicieli
Skwarczyńskich. Następnie w posiadaniu m.in.: ok.
1784-97 Jakuba de Roussy (wtedy mieściła się tu
drukarnia Piotra Dufoura, potem Tomasza Lebruna), ok.
1816-21 Jana Reszke (Reszkie), ok. 1852 Łukasza
Rudnickiego, 1876-80 Bronisława Chlebowskiego, historyka
(?), ok. 1887-1915 Moszka Lamrantza. 1919 częściowy
remont wnętrz. Od 1924 w rękach Wacława Szadurskiego,
ostatniego prywatnego właściciela.
1928 remont fasady, podczas którego m.in. zlikwidowano
po prawej stronie drzwi i przywrócono okno, dodano
konsole pod ławami okien drugiej kondygnacji,
polichromię wyk. Edward Okun.
Po zniszczeniach 1944
zachowane piwnice. Odbudowana wg proj. Teodora Burszego
z odtworzeniem fasady z pierwszej połowy w. XVIII (ze
zmianami wprowadzonymi 1928), nowo projektowanymi
wnętrzami i elewacją tylną. - Czterokondygnacjowa,
trzytraktowa. |
|
W 1928 polichromię na fasadzie wykonał
Stanislaw Rzecki. 1935-44 właścicielami: Maria Mineykowa,
Jan W. Jastrzębski, Anna Holtzowa. Po zniszczeniach 1944
zachowane piwnice i część przyziemia z portalem.
Odbudowana 1952-3 wg proj. Jana Bieńkowskiego, z
zachowaniem ocalałych elementów, zrekonstruowaną fasadą
(nawiązującą do stanu z ok. 1671 i sprzed 1780),
elewacją tylną i wnętrzami parteru odtworzonymi wg stanu
sprzed 1944; pozostałe wnętrza nowo projektowane.
Pięciokondygnacjowa, trzytraktowa. W trakcie środkowym,
po prawej, klatka schodowa oświetlona oknami z latarni.
Fasada trzyosiowa. Na parterze, oddzielonym wydatnym
gzymsem kordonowym, na osi portal kamienny, boniowany,
zamknięty półkoliście, z kluczem zwieńczonym kulą, w.
XVII (uzupełniany), w nadświetlu zachowana autentyczna
krata o motywach esownic i rozet, z datą 1671. Okna
wyższych kondygnacji w profilowanych obramieniach; na I
i II p. z gzymsami, kanelowanymi fryzami i ornamentem
wolich oczu. |
