|
 |
Rynek 2, nr hipoteczny 69
to kamienica Bornbachowska (Winklerowska). Narożna ul.
Celnej. Dom wzmiankowany w 1449 roku drewniany, który
Mikołaj Bombach (Burbach, Borenbach, Borumbach),
złotnik, sprzedał swemu synowi Jerzemu. W posiadaniu tej
rodziny prawie do połowy XVII wieku.
W XVI w. parokrotnie przebudowywana, zapewne najpierw
dodano tylny trakt, następnie podzielono i sklepiono
piwnice frontowe oraz powiększono zabudowania tylne
(zob. ul. Brzozowa nr 5). Spalona w 1607, odbudowana
przez Jerzego Bombacha. W 1626 r. występuje jako
czterokondygnacjowa, trzytraktowa, z wąską sienią
pośrodku, trzyosiową fasadą i wykuszem przy elewacji
bocznej.
Następni właściciele m.in: druga połowa. XVII wieku;
Jabska, Podgórski, 1704-43 Winklerowie, przed 1752
Maciej Grabowski, podskarbi wielki koronny, 1752-73
jezuici litewscy, przez których gruntownie przebudowana
na konwikt, w związku z czym nazywana „klasztorkiem"
(mylnie uważana za dom Piotra Skargi, którego uczczono
przed 1918 tablicą nad portalem, nie zachowaną do dziś).
Wówczas nadbudowana i ujednolicona elewacja boczna,
zwieńczona trójkątnym szczytem nad oknami nowej klatki
schodowej usytuowanej w trakcie drugim. Następnie w
posiadaniu m.in. rodziny Barssów (Pawła, sekretarza
królewskiego i Franciszka, palestranta), po 1821-65
Tomasza Langneraijego sukcesorów, 1876-8 Drożdżyńskich (Drożdżewskich),
1887-1915 Stanisława Kurczyńskiego.
Podczas remontu fasady
1928 polichromię wyk. Leonard Pękalski; wówczas własność
Policyjnego Domu Zdrowia, następnie od 1930
Stowarzyszenia Polski Dom Zdrowia.
Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice, fragment ściany
od strony kamienicy nr 4 i węgary portalu głównego. Odbudowana w latach 1951-3
wg proj. Anny Boye-Guerquin, z odtworzeniem bryły i obu
bezstylowych elewacji oraz nowo projektowanymi wnętrzami
(z zachowaniem dawnego układu przyziemia) i elewacją
tylną. Czterokondygnacjowa, trzytraktowa. Piwnice w
większości gotyckie wiek XV i XVI, ze schodami na rynek,
okienkiem na ul. Celną w tylnym trakcie i wnękami w
ścianie od nr 4; w pomieszczeniu narożnym ściany
zewnętrzne i sklepienia nowożytne, zapewne 1626 r. |
