|
 |
Piwna 7, hip. 114,
kamienica klasztorna. Pierwotnie dwa domy.
Lewy, sąsiadujący z posesją nr hip. 115. Jan Włodyczka
sprzedał go 1500 Piotrowi krawcowi, a ten 1516 Maciejowi
Pyenyaszkowiczowi rzeźnikowi. Przed 1522 stał się
własnością Maternów, którzy zbudowali kamienicę po 1554,
a przed 1581 (kiedy pierwsza wzmianka); w ich posiadaniu
ok. sto lat, później nabyta przez augustianów. Na tyłach
kamienicy znajdował się browar i inne zabudowania.
Prawy, na posesji przylegającej do klasztoru
augustianów, kamienica Urbanowska (Malanowska). Dom
należał w pierwszej połowie w. XVI do rodziny Łyszczów,
od 1543 do piwowara Macieja Urbanka, który 1554 zbudował
kamienicę jednotraktową o dwóch pomieszczeniach (izba,
obok niej sionka), zapewne piętrową (zasięg wątków
gotyckich). Ok. 1594 w posiadaniu malarza Piotra
Cybulskiego, a przed 1640 muzyka królewskiego i
przedsiębiorcy budowlanego Adama Jarzębskiego; 1645
nabyta od niego przez augustianów dla powiększenia
klasztoru.
Obie kamienice gruntownie przebudowane i połączone
prawdopodobnie przed 1677. Wtedy lub nieco później wokół
podwórza murowane oficyny boczne i tylna, połączone z
klasztorem na wysokości pierwszego piętra krytym
gankiem, przerzuconym nad dziedzińcem gospodarczym
augustianów. 1701 trzykondygnacjowa, pięcioosiowa z
bramą przejazdową i wykuszem na osi I p., zwieńczona
trójkątnym szczytem. |
|
Po 1784 nadbudowana do
czterech kondygnacji (wykusz zniesiony) z trzyokiennym
poddaszem; wokół podwórza na poziomie I p. drewniany
ganek. W tym stanie przetrwała do 1944. Od 1865 własność
rządowa, następnie prywatna, 1876-1930 rodziny
Edelsztejnów. Zburzona 1944 do piwnic, przy zachowanych
ścianach szczytowych do wysokości drugiej kondygnacji.
Odbudowana 1949-52 wg proj. Jana Grudzińskiego, obniżona
o jedną kondygnację w stosunku do stanu sprzed
zniszczenia, ze zmienionym wystrojem fasady, przy
zachowaniu układu parteru. |
