|
 |
Piwna 44, hip. 46.
Pierwotnie zabudowania gospodarcze dwóch kamienic
rynkowych, zapewne drewniane (zob. Rynek St. Miasta nr
27, tamże właściciele). Oficyna murowana na działce
prawej (od strony nr 42), wzniesiona 1535. Połączona z
sąsiednią (lewą) być może 1552.
Gruntownie przebudowana i połączona kamiennymi gankami z
kamienicą frontową zapewne przed 1647. Nadbudowana 1718
do czterech kondygnacji, wówczas też ostateczne
ukształtowanie ganków na dziedzińcu które otrzymały
filarowe arkady oraz kute balustrady z datą przebudowy
i, obecnie nieodtworzonymi inicjałami JES Jana Ernesta
Schindlera, ówczesnego właściciela. 1782 przekształcenie
fasady być może wg proj. Szymona Bogumiła Zuga. 1818
odnowienie dziedzińca. 1912 w czasie remontu dziedzińca
wg proj. Władyslawa Marconiego i Jarosława
Wojciechowskiego odsłonięto m.i. krużganki wyższych
kondygnacji po stronie pn., rekonstruowano częściowo w
jego narożu klatkę schodową oraz urządzono lapidarium.
Po zniszczeniach 1944
zachowane piwnice, częściowo mury przyziemia i fasada
oraz fragmenty ganków. Po rozebraniu do poziomu piwnic
kamienica odbudowana 1953-55 wg proj. Wacława
Podlewskiego, z odtworzeniem fasady z 1782, dziedzińca z
gankami i klatką schodową z 1718 i 1912, oraz nowo
projektowanymi wnętrzami, w przyziemiu odtworzonymi wg
stanu sprzed 1944 (zachowującego układ z w. XVII).
Czterokondygnacjowa, dwutraktowa. |
