|
 |
Piwna 29, hip. 104,
kamienica Wacławowiczowska (Kostczyńska).
Pierwotnie dom drewniany, w. XVI własność m.i.: Łyszczów,
Patrzykozów, przez których zapewne wzniesiona
jednotraktowa kamienica (wątki gotyckie). Do 1606 w
posiadaniu kupca Andrzeja Humięckiego, następnie jego
zięcia Andrzeja Mokronowskiego, sekretarza królewskiego.
Sprzedana Janowi Oktawianowi Wacławowiczowi, następnie,
1618, Andrzejowi Kostce, krawcowi. Przez rodzinę tę,
która w posiadaniu posesji do końca w. XVII,
przebudowana (wówczas zapewne dodany tylny trakt), przed
1669 libertowana. 1656-69 mieszkał tu drukarz Murzyński,
ożeniony z Elżbietą z Piotrkowczyków, wdową po muzyku,
kompozytorze i drukarzu Piotrze Elercie, dlatego w
czasie konwokacji 1669 kamienica wyznaczona na
drukarnię; w tymże roku spalona. Odbudowana zapewne
przez Rybczyńskiego, sekretarza królewskiego; w
posiadaniu jego rodziny do połowy XVIII wieku. 1743
pięciokondygnacjowa, trzytraktowa. W drugiej połowie
XVIII w. własność: Ilmińskich, Makarewiczów,
Kozieradzkich. W. XIX-XX częste zmiany właścicieli,
należała m.in. do: Cichockich, 1821-53 Ignacego
Kasprzyckiego, Józefa Frączkiewicza, 1874-1915 Jana
Nawrockiego, 1930 Lucyny Sekular.
Po zniszczeniach 1944 zachowane piwnice oraz parter
fasady z portalem. Odbudowana 1949-55 wg proj. Jerzego
Gajewskiego i Włodzimierza Wapińskiego, z obniżeniem o
jedną kondygnację, zmianą układu wnętrz i uproszczeniem
detalu fasady. |
