|
 |
Piekarska 4 (6), hip. 121, kamienica Płochockich, Pod
Pawiem.
Od 1504 dom Macieja Glandka (Glantka), piekarza,
następnie Wojciecha Kotka (Cottek, Kothek) a od 1509
Jana Ruska (Russek). W tymże stuleciu zbudowana
jednotraktowa kamienica, z podziałem na sień i izbę
(przed 1959 zbadane relikty gotyckie).
W końcu w. XVI i w. XVII istniał dom na tyłach działki,
należący do innych właścicieli. Kamienica frontowa
własnością m.i.: Konwaszów, Holdaków, Czajki, Łukasza
Bussera, burmistrza, wzmiankowanego 1579-1630. 1631
własność Eustachego Konieczko, który przed 1655 zapewne
przeprowadził rozbudowę do głębokości trzech traktów, w
dwu pasmach; 1659 pięcioizbowa z dwoma sklepionymi
pomieszczeniami w parterze. Dom tylny należał do Zdradów,
Ziołuchów, ok. 1620 Jana Kłuskowicza, szmuklerza. Oba
budynki spalone 1669.
Przed 1705 cała parcela w rękach Płochockich, przez
których przebudowana kamienica frontowa, wówczas
trzykondygnacjowa, czteroosiowa; być może wtedy fasada
nad pierwszym piętrem ozdobiona przedstawieniem pawia
(nie istnieje). 1776 zrujnowana, po czym gruntownie
przebudowana przed 1784, kiedy w posiadaniu
Dziarkowskich.
Następnie własność Kozłowskich i 1790 Jana Durantowicza,
szewca; wówczas czterokondygnacjowa, trzyosiowa, z
murowaną, dwupiętrową oficyną boczną. |
|
W. XIX częste zmiany właścicieli, m.i.: 1821-44
Słodzińscy, 1853-70 Łukasińscy, 1876 Nawroccy, 1878
Teofil Pogorzelski, przez którego przebudowana pod
kierunkiem Edwarda Cichockiego. Od pocz. w. XX w
posiadaniu Siedleckich, wzmiankowanych jeszcze 1930.
Po zniszczeniach 1944
zachowane piwnice. Odbudowana 1959-61 wg proj. Jerzego
Gajewskie-go i Włodzimierza Wapińskiego, z fasadą
nawiązującą do stanu sprzed zniszczenia, zachowującego
wygląd z 1776-84 (zlikwidowano jedne drzwi w parterze i
dekorację rzeźbiarską nad oknami), nowo projektowanymi
wnętrzami, połączonymi z kamienicami sąsiednimi, w
przyziemiu nawiązującymi częściowo do dawnego układu,
elewacją tylną i dachem (podwyższony). -
Czterokondygnacjowa, dwutraktowa. |
