|
 |
Piekarska 3 (dawne numery 3 i 5), hip. 131, 132.
Obecnie jedna kamienica zbudowana na miejscu dwóch
istniejących do 1944.
Dawny nr 3, hip. 132, kamienica Berentów. Od
początku XVI w. wzmiankowany dom drewniany
rzemieślników: Jana Wrzoska, od 1514 krawca Grzegorza
Woluneczka, 1522 kuśnierza Macieja Zegadły, a w
następnym roku Stanisława Chylacza, również kuśnierza i
Zygmunta Kotka. 1579-1620 własność Rzepków, potem krawca
Pawła Buczyńskiego. 1659 dom podpiwniczony. 1669
spalony. Kamienica wzniesiona 1700 (data na portalu
istniejącym do 1959), wzmiankowana 1705 jako własność
Wojciechowskiego, 1743 Saczkiewiczów; wówczas
trzyosiowa, trzykondygnacjowa. 1754-1820 własność
Berentów, od których nabył ją Michał Grobicki 1820, a
następnie od 1844 przez cały wiek należała do rodziny
Wróblewskich i ich spadkobierców; odtąd wspólna własność
i połączenie z posesją ul. Piwna nr 21, hip. 108. Po
1842 mieszkalne poddasze przekształcone w czwartą
kondygnację.
Dawny nr 5, hip. 131, kamienica Kujawskich.
1498-1513 dom drewniany krawca Jana, potem jego zięcia
Stanisława Kadłubka, 1522-23 właścicielem Stanisław
Urwyburssa (Falyburssa). W końcu w. XVI i na początku
XVII w. nadal w rękach rodzin rzemieślniczych. Przed
1655 zbudowana kamienica należąca do Przygodzińskich,
następnie Gęsiorków, okresowo zajęta przez augustianów.
1669 spalona. |
|
Przed 1743 rozbudowana, wówczas trzykondygnacjowa,
trzyosiowa, własność Kwaniewskich (Kwaśniewskich), 1754
krawca Kalińskiego. W drugiej połowie XVIII w. w
posiadaniu Kujawskich. Przed 1790 zbudowano dwie
trzykondygnacjowe oficyny oraz nadbudowano czwartą
kondygnację w kamienicy frontowej. -
Oba budynki zniszczone 1944. Po rozebraniu pozostałości
1959 postawiony na ich miejscu budynek wg nowego proj.
Marii Zachwatowiczowej, trzykondygnacjowy, czteroosiowy,
w zmienionym usytuowaniu wskutek nie odbudowania
sąsiednich kamienic (dawne numery 7 i 9, hip. 129 i
130). |
