|
 |
Krzywe Koło 2; nr hip. 181 / 182, kamienica Rogozińska.
Powstała z połączenia dwóch kamienic.
Kamienica Prawa (nr hip. 181) narożna ul. Kamienne
Schodki. Do połowy XVII w. dom drewniany.
Od 1519 r. własność Andrzeja Błaszkowicza, od 1545
stolarza Macieja Sierzchuli. W tym czasie istniała
zabudowa w głębi działki: dom, 1545 Jakuba Folwarskiego,
a w końcu stulecia stolarza Szymona, oraz stajnia,
wzmiankowana w poł. w. XVII. Kamienica zbudowana w
połowie XVII w. prawdopodobnie przez Popiela.
1655-1705 należała do wójta staromiejskiego Staniewicza
i jego spadkobierców, później do Boguszewskich, przed
1784 przeszła w posiadanie majora, instygatora
Rogozińskiego.
W 1776 mieściła się tu pierwsza sztycharnia nut Jana
Engla, muzyka i kompozytora.
Kamienica Lewa (nr hip. 182). 1498 dom Pawła ślusarza,
później m.i. od 1519 Pawła Chojki, a w poł. w. XVI
Jakuba Bussera, nożownika. Kamienica wzniesiona w w. XVI
jako budynek jednotraktowy.
W końcu w. XVI i na pocz. w. XVII własność Stefana
Jerzykowskiego, potem krawca Szymona Zawadzkiego,
następnie Bystrzyckiej.
W końcu w. XVII powiększona o tylny trakt i
przebudowana; w wyniku tego trzyosiowa,
trzykondygnacjowa. 1743-54 własność Skarzewskich, 1784
konfraternii młodzieńców kondycji kupieckiej. |
|
Po 1784 podobnie jak posesja sąsiednia w posiadaniu
Rogozińskiego, odtąd obie w rękach jednego właściciela,
zapewne też przez niego przebudowane 1790 (co
upamiętniał nie istniejący napis wewnątrz domu),
nadbudowane do czterech kondygnacji, otrzymały wspólną
fasadę.
Zapewne w. XIX nadbudowana
o piątą kondygnację. W 1819-21 własność Jordanów,
1844-78 Fryderyka Łosia, 1880 Rybasiewiczów, 1887-1915
Koniewiczów, 1930 Wiktora Sommera.
Ze zniszczeń 1944 ocalała fasada. Odbudowana po
rozebraniu do piwnic 1953 wg proj. Jana Dąbrowskiego,
bez zabudowy tylnej, w nawiązaniu do stanu sprzed
zniszczenia, z obniżeniem o jedną kondygnację i zmianą
dachu. Kamienica czterokondygnacjowa z fasadą
klasycystyczna, czteroosiowa. |
