|
 |
Krzywe Koło 14A; hip. 188, kamienica Zawiszów,
Wołłowicza.
Pierwotnie dom drewniany w posiadaniu głównie
rzemieślników: 1507 Andrzeja Flak (Flag), przed drugą
połową XVI w. siodlarskiej rodziny Konewków, w drugiej
połowie XVI Macieja Babika. W XVI w. wzniesiona
dwutraktowa kamienica.
Przed połową w. XVII należała do Mikołaja Machnicza,
właściciela również domu za załamaniem ulicy; od tego
czasu oba domy stanowiły wspólną własność (zob. ul.
Krzywe Koło nr 14, tamże dalsi właściciele).
Zburzona, zapewne w czasie wojen szwedzkich. Po połowie
w. XVII określana jako dom ze sklepem Cezarego przy
Wieży Marszałkowskiej, 1743 jako murowany sklepik
parterowy w podwórzu, własność Stanisława Sobolewskiego,
podkomorzego warszawskiego (zapewne zachowany i
użytkowany tylko tylny trakt). Przed 1784 kamienica
odbudowana przez szambelana Barnabę Zawiszę, w znacznie
zwężonej formie, o jednoosiowym froncie,
dwukondygnacjowa, połączona z kamienicą
Krzywe Koło nr 14
bramą, stanowiącą wjazd na podwórze, traktowana jako jej
oficyna.
Po 1790 nadbudowana o jedną kondygnację. 1818-20
własność Andrzeja Wołłowicza, biskupa włocławskiego,
administratora biskupstwa warszawskiego, przez którego
przebudowana (przebudowa wiązana hipotetycznie z
Fryderykiem Albertem Lessiem lub Karolem Henrykiem Galle),
otrzymała wystrój klasycystyczny; być może uzupełnił go
następny właściciel (od 1826), Jan Sperling. |
|
Była wówczas kamienicą jednoosiową, o trzech
kondygnacjach, z balkonem na pierwszym piętrze, którego
drzwi umieszczone w płytkiej wnęce flankowały dwie
kariatydy, podtrzymujące belkowanie, a w poziomej wnęce
nad nim tkwiła płaskorzeźbiona głowa Meduzy.
Zniszczona 1944. Odbudowana wg proj. Stefana
Krasińskiego, bez tylnej, przymurnej zabudowy działki, z
przybliżonym odtworzeniem układu fasady sprzed 1944 i
nowym rozplanowaniem wnętrz. Sgraffito proj. Haliny i
Leona Michalskich. - Przejście bramne łączące obie
kamienice posesji, istniejące od w. XVIII, o nowym
rozwiązaniu architektonicznym.
|
