|
 |
Kanonia 28, hip. 75,
narożnik ul. Jezuickiej nr 2.
Kanonia zbudowana w roku 1541 dla oficjała i kanonika
Stanisława Bonieckiego, jako budynek późnogotycki;
trzykondygnacjowy, jednotraktowy, zapewne dwudzielny, z
sienią od strony narożnika, do której prowadził portal z
cmentarza (obecnej ul. Kanonia). Spalona 1607,
odbudowana 1611 z dodaniem m.in. wykusza od strony ul.
Jezuickiej. W tej formie kanonia przetrwała do
zniszczenia w 1944. 1743 własność kanonika Antoniego
Kazimierza Ostrowskiego, późniejszego arcybiskupa
gnieźnieńskiego, 1754 kanonika Wincentego. Po 1757
przedłużona do styku z domem Jezuicka nr 4, i zajęła
wylot ul. Dawnej; parter dobudówki utworzyła sklepiona
brama, otwarta na tę uliczkę (od tego czasu dzierżawioną
przez kapitułę), na piętrach mieszkanie proboszcza.
Następnie własność m.in. 1784 kapituły, później
kanoników: 1819 Wincentego Łaszczewskiego, 1821 Adama
Królikiewicza, 1844-65 Jana Dekerta, syna prezydenta,
późniejszego biskupa halikarnaskiego, 1867 Augusta
Siekluckiego. 1867-8 kamienica rządowa, następnie w
rękach: 1870-6 F.Dziaszkowskiego, 1878-89 Feliksa
Chruszakowskiego, 1907 Piaszczyńskiej. 1911 mieściło się
tui archiwum akt starych i hipotecznych; wówczas
remontowana, a w bramie na ul. Dawną umieszczony sklep.
1915-30 własność architekta Józefa Piusa Dziekońskiego i
jego spadkobierców.
Przed ostatnią wojną odkryty i wyeksponowany fragment
portalu gotyckiego. |