|
 |
Kanonia 20, hip. 79,
kanonia zw. kurią kanonika Żelazowskiego. Zbudowana w.
XVI (świadczył o tym fragment gotyckiego muru w fasadzie
na parterze), spalona 1607, odbudowana 1611 dla kanonika
Jana Żelazowskiego, co upamiętnione tablicą na fasadzie.
W formie z tego czasu przetrwała do czasu zniszczenia w
1944. W 1743 własność kanonika Fryderyka
Akoramboniego,1754 kanonika Kazimierza Rokitnickiego,
oficjała chełmskiego, 1784-97 kapituły, a następnie
m.in. kanoników: 1819 Antoniego Dąbrowskiego, 1821
Piotra Gniewczyńskiego, 1844-67 kapituły. W roku 1868
posiadłość rządowa, 1870 Nawrockiego, 1870-1907
Antoniego Pągowskiego, 1915 Jadwigi Pągowskiej. 1919
przebudowana przez Zdzisława Kalinowskiego. Remontowana
1923 (poddasze).
Po zniszczeniu 1944
ocalała cała fasada ze szczytem. Odbudowana 1959 wg
proj. Haliny Trojanowskiej i Jerzego Pawłowskiego,
zgodnie ze stanem sprzed zniszczenia. -
Trzykondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem. Piwnice
dwutraktowe, zapewne z wieku XVII. Wnętrza nowo
projektowane. Fasada dwuosiowa.
Tablica z inskrypcją o
odbudowie domu w 1611 (herb Wieniawa nie zachowany).
Elewacja od ul. Dawnej dwuosiowa; na wysokości I p.
dobudowane zapewne w pocz. w. XX przejście nad ulicą. |
