|
W wyniku przebudowy, po
której libertowana przed 1565, uzyskała okazałe formy
późnogotyckie, m.in. dekoracyjnie opracowaną elewację z
profilowanymi obramieniami otworów, fryzem i wnękami
(fragmenty rozpoznane w czasie badań 1954, częściowo
rekonstruowane). 1607 spalona, odbudowana 1611 przez
biskupa poznańskiego Andrzeja Opalińskiego, co
upamiętniono tablicą erekcyjną (odnaleziona 1855, nie
zachowana). W. XVIII trzykondygnacjowa, z dwiema
oficynami bocznymi, sięgającymi ul. Brzozowej,
mieszczącymi m.in. wozownie, kuchnie i stajnie. 1798 po
utworzeniu biskupstwa warszawskiego przeszła na własność
kapituły. 1849 piwnice wynajmowane przez Fukiera na
skład win. 1867 przejęta przez rząd i przeznaczona na
urząd poborowy i mieszkania. Remontowana 1855 i 1884-85.
Od 1887 mieściła się tu Szkoła Realna, 1916 przywrócona
kapitule.
Po zniszczeniach 1944 ocalały mury do wysokości
pierwszego piętra włącznie i sklepienia piwnic, z
wyjątkiem zawalonej tylnej lewej części budynku (od
strony kamienicy nr 8). Odbudowana 1954-5 wg proj.
Stanisława Żaryna, po rozbiórce sklepień piwnicznych i
dużej części ścian nadziemnych (w tym prawie całej
fasady). Zrekonstruowano piwnice i układ parteru, piętra
nowo projektowane, dostępne przez kamienicę nr 8, z ul.
Celnej (w związku z tym zlikwidowana klatka schodowa, a
od strony kamienicy nr 4 świetlik, nad którym nowa
latarnia). Fasada odtworzona wg stanu przedwojennego,
nadanego jej zapewne w. XIX (zmieniony jedynie kształt
wejścia), elewacja tylna nowo projektowana, oficyny nie
odbudowane. Trzykondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem. |
