|
dzielnica |
osiedle |
|
Andersa, Anielewicza,
Bohaterów Getta,
Bonifraterska
(strona zachodnia),
Dawidowskiego,
Długa,
Dubois, Dzielna, Dzika,
Franciszkańska (18),
Inflancka,
Jana Pawła II (strona wschodnia,
parzysta),
Karmelicka,
Pl.Krasińskich (strona zachodnia),
Lewartowskiego,
Miła,
Miodowa
(strona zachodnia,
nieparzysta),
Muranowska, Nalewki, Niska, Nowolipki, Nowolipie, Pawia, Pokorna,
al."Solidarności", Schillera, Słomińskiego, Wałowa,
Zamenhofa. |
|
 |
historia ulicy
|
|
|
|
ULICA MIODOWA w
połowie XIX. w opisana przez Franciszka
Maksymiliana Sobieszczańskiego
(wybór z zachowaniem języka oryginału)
...Założenie ulicy Miodowej odległej sięga
starożytności; odkąd bowiem znaną jest historja
naszego miasta, nazywaią się ona Przeczną czyli
Przecznicą z powodu, iż przecinała, jak dotąd,
dwie znaczniejsze ulice; i pod tem nazwiskiem
występuje już w Aktach Wójtowskich w roku 1427.
Była ona już wtedy dobrze zabudowana, gdyż w
dalszych tamże dokumentach, częste są kopie
kontraktów na sprzedaże domów, słodowni i
browarów, przy niej istniejących. Następnie
najwięcej zabudowała się od roku 1453 do 1460;
wtedy bowiem znowu w tychże akiach są liczne
transakcye i umowy, tyczące się ogrodów i
powstałych domów, które Ulica Miodowa „do
najmocniejszych mieszczan Warszawskich należały.
Dopiero w końcu XV wieku gdy najwięcej osiadło
tu piernikarzy z Torunia, w ówczesnym języku
„Miodownikami" zwanych, tak, jak ich dotąd lud
nasz nazywa, ulica Przeczuci otrzymała nazwisko
Miodowniczej lub Miodownikowskiej. Mamy na to
dowód w Aktach z roku 1534 i 1537, w Archiwum
Starej Warszawy; szczególnie gdy często
zawierane były umowy o posiadłości nabywane lub
sprzedawane, przez tutejszych piernikarzy,
pomiędzy któremi i niejaki Augustyn Weise w
akcie łacińskim, po polsku wypisany Augustyn
Miodownik, w nawiasie wytłómaczony dulciarius
alias Kichler.
Na początku XVII wieku już nazwisko Przecznej
zamieniło się na Miodownikowską, jak o tem
czytamy w kontrakcie polskim z roku 1603 Anny
Grabiny, przedającej dom swój i ogród „na
Przeczni albo Miodownikowskiey ulicze która
idzie z Długiej ulicze." W roku 1615 pisywana
była stale Miodowniczą, a od drugiej połowy
tegoż stulecia, Miodową. Wszakże dodawano czasem
obok nazwisko Przecznicy, tak jak ja
kilkakrotnie mianuje Jarzemski w swojem Opisie
Warszawy wierszem, w roku 1643 z druku
wydanym....
...Kiedy za króla Jana III stanął klasztor z
kościołem O.O. Kapucynów, naszą ulicę czas jakiś
nazywano Kapucyńską, a w latach od roku 1808 do
1813 za księstwa Warszawskiego, dekretem
panującego króla Saskiego, urzędownie,
bynajmniej zaś nie w ustach ludu, nazwano ją
ulicą Napoleona. Niebawem atoli wróciła do
pierwotnego swego miana.
W XIX wieku Miodowa
to ulica znana głównie ze sklepów futrzarskich,
a w XX z kancelarii adwokackich i notarialnych
(w Pałacu Paca mieścił się w okresie
międzywojennym Sąd Okręgowy). W 1909 na całej
ulicy poprowadzono linię tramwajową, która
istniała do 1944 r. W 1944 r. całkowicie
zniszczona, po wojnie odbudowano większość
gmachów i pałaców poza Pałacem Teppera - w
związku z budową Trasy W-Z. |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
 |
|
 |
| |
|
|
