|
 |
Krakowskie Przedmieście
85.
Kamienica Wilhelma Duponta
W 1669 wzmiankowana kamieniczka Wołyńskiego z trzema
izbami, dwiema kuchniami i piwnicą. W 1700 posesja
stanowiła własność złotnika Miklasza (Mikołaja?).
Przed 1734 kamieniczka przebudowana lub wystawiona na
nowo, była w tym czasie budowlą piętrową o trójosiowej
fasadzie dzielonej pilastrami i zamkniętej trójkątnym
szczytem. W 1743 własność niejakiej Gochniewskiej, a w
1754 kotlarza Jana Neydygera. Zapewne ok. połowy XVIII
w. dodano drugie piętro i zmieniono układ na kalenicowy.
Po 1762 dom zburzono i na jego miejscu wystawiono przed
1768 trzytraktowy budynek trzypiętrowy z mansardami w
łamanym dachu i czteroosiowej fasadzie o dekoracji nie
zmienionej do chwili zniszczenia i odtworzonej podczas
rekonstrukcji. Od strony ul. Senatorskiej zbudowano w
zbliżonym czasie drugą kamienicę frontową o dwutraktowym
układzie, połączoną z domem przednim za pośrednictwem
krótkiej oficyny płd. W 1770, 1784 i 1790 odnotowana
jako własność lekarza Wilhelma Duponta.
W 1944 cały zespół spłonął, fasada domu przedniego
uległa częściowemu zawaleniu, a fasada kamienicy tylnej
zupełnemu zburzeniu. Relikty rozebrano w 1948 podczas
budowy Trasy W-Z, a następnie w 1949 zrekonstruowano oba
budynki frontowe (proj. Zygmunt Stępiński?), eliminując
w kamienicy przedniej trzeci trakt wraz z oficyną. |
