|
Przed 1740 wybudowano tu
parterowy dom murowany o 11-osiowej fasadzie, z
mansardowym dachem łamanym i asymetryczną facjatką
nakrytą trójkątnym przyczółkiem. Lustrzanym odbiciem
tego dworku był budynek klasztorny Misjonarzy na posesji
[3], położonej po drugiej stronie kościoła. W
połowie XIX w. podczas rozbudowy - kamienica stała się
budynkiem 14-osiowym o niezmienionym wystroju. Ok. 1900
dom ten podwyższono o trzecie piętro.
W sierpniu 1944 budynek
został niemal całkowicie zburzony. Rekonstrukcja domu
frontowego przeprowadzona w 1. 1948-49 wg proj.
Mieczysława Kuźmy przywróciła przedwojenny wygląd i
wystrój kondygnacji przyziemia, zrezygnowano z odbudowy
najwyższej kondygnacji oraz oficyn.
Dwupiętrowy budynek ma dziesięcioosiową fasadę z pasowo
boniowanym przyziemiem, w którym na tle półkoliście
zamkniętych płycin osadzono prostokątne otwory witryn i
wejść. Na ósmej osi znajduje się przejazd bramny. W roku
2000 wstawiono blaszane facjaty o trójkątnych
przyczółkach, nawiązując niejako do stanu z połowy XIX
w. |
