Właściwie
restauracja-miodosytnia. Bogaty
wybór miodów na zimno i na
gorąco. Kuchnia polska, sala z
barem
i duża sala jadalna.
Obsługa wycieczek, grup
zorganizowanych, obiady
rodzinne.
Kamienica Jakuba
Maraszewskiego
Wybudowana ok. połowy XVIII w. jako budynek
dwupiętrowy i trójosiowy na miejscu drewnianego
domu. Trzecie piętro i wystawkę w dachu zwieńczoną
wazonem dodano w latach 1764-70. Nad środkowym oknem pierwszego piętra
widnieje data: (MDCCLXIV-XX) zapewne już
dla nowego właściciela - Dybińskiego. Fasadę na
wysokości dwóch dolnych pięter rozczłonkowują lizeny
ozdobione motywami muszli i kampanuli umieszczonymi
w wydłużonych płycinach. Okna pierwszego piętra w
uszakowych obramieniach otrzymały naczółki: łukowy z
Okiem Opatrzności w osi środkowej oraz trójkątne w
osiach bocznych. Mniejsze okna piętra drugiego w
analogicznych obramieniach uzyskały zworniki w
formie muszli.
Oddzielone gzymsem
kordonowym trzecie piętro przepruto umieszczonymi w
płycinach otworami okiennymi, zamkniętymi łukiem
odcinkowym. Kamienicę frontową uzupełniała wydłużona
oficyna płd. Ok. 1910 zmieniono wystrój kondygnacji
przyziemia, pokrywając ją w całości groszkowanym tynkiem
i ujmując otwory w uszakowe opaski. Ok. 1918
usunięto wazon z wystawki, którą w następnych latach
zastąpiono blaszaną facjatą. W 1944 dom został zburzony
niemal w całości z wyjątkiem fragmentów murów
kondygnacji przyziemia oraz zach. członu oficyny, który
po wojnie rozebrano. W 1955 kamienica została w zasadzie
poprawnie zrekonstruowana. Niesłusznie pominięto
wystawkę w dachu i powtórnie przekształcono wystrój w
partii przyziemia. (opracowanie Jarosława Zielińskiego -
p. bibliografia).
